مبانی مالیّت حق زارعانه در فقه امامیه و حقوق ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد معارف اسلامی و حقوق خصوصی دانشگاه امام صادق علیه السلام

2 دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه امام صادق علیه السلام

10.22034/lth.2022.555312.1096

چکیده

در عرف زراعی ایران واگذاری زمین کشاورزی در قالب عقود اجاره و مزارعه به اشخاصی تحت عنوان زارع مرسوم است. در این وضعیت مالک نسبت به کشاورزی در زمین اقدام نکرده و تمام امور مربوط به کاشت، داشت و برداشت توسط زارع انجام می‌شود. مالک نیز مطابق قرارداد مابین خود و زارع مقداری از محصول و یا مبلغ معینی را دریافت می‌نماید. زراعت و کشاورزی در زمین ملازمه‌ی با تقویت خاک و افزایش مرغوبیت زمین کشاورزی است. زارع در واگذاری‌‌های مذکور نسبت به تقویت خاک و ایجاد مرغوبیت زمین اقدام نموده و مالک در این خصوص وظیفه‌ای ندارد. زحمات و هزینه‌های فراوان تقویت و مرغوبیت زمین کشاورزی موجب شده تا عرف زراعی کشور برای زارع حقوقی را در نظر بگیرد. حقوق مذکور ذیل عنوان حق زارعانه جای می‌گیرند. در خصوص ماهیت حق زارعانه و مالیّت یا حق اولویت بودن آن اختلاف نظر وجود دارد. از طرف دیگر حق مذکور مبتنی بر مبانی فقهی و حقوقی بررسی نشده و موضع مبانی فقه امامیه و حقوق ایران نسبت به آن مشخص نیست. این مسئله ضرورت بررسی حق زارعانه از منظر مبانی فقهی و حقوقی را ایجاد می‌نماید تا از این طریق نسبت به ماهیت مالی یا حق اولویت بودن حق زارعانه نتیجه‌گیری شود. با بررسی ماهیت حق زارعانه و تطبیق آن بر مبانی مالیّت در فقه امامیه و حقوق ایران به نظر می‌رسد که حق مذکور یک حق مالی بوده و آثار حقوق مالی را نیز دارا است. پژوهش حاضر با روش کتابخانه‌ای و توصیفی تحلیلی در صدد بررسی مسئله مذکور است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Basics of financial Farmer's Rights in Imami jurisprudence and Iranian law

نویسندگان [English]

  • Mohammad Taghi pour 1
  • seyyed mohammadhosein Ghasempour ganji 1
  • ahmadali Ghane 2
1 master student of Islamic Studies and Private law at Imam Sadiq University
2 Associate Professor Faculty of Islamic Studies and Theology, Imam Sadegh University
چکیده [English]

The transference of agricultural lands in the form of leases and farm contracts (Mozareh) to others under the Farmer title is common in the Iranian agricultural tradition. In such scenarios, the owner does not take any agricultural actions on this land, and all planting, holding, and harvesting matters are the responsibility of the farmer. According to their contract with the farmer, the owner will receive some products or a certain sum of money. Farming in such lands requires soil strengthening and agricultural land quality increasing. The farmer takes action to strengthen the soil and increase the land quality while the owner has no responsibilities in this field. The considerable cost and effort required for agricultural land strengthening and improvement have made the country's agricultural tradition consider some rights for the farmer. These rights are known as the Farmer's Rights. However, there are some disputes regarding the nature of farmer's rights alongside financial nature or priority rights. On the other hand, these rights are based on unverified jurisprudential and legal principles, while the position of jurisprudence and Iranian law principles towards them is unknown. This issue makes it necessary to study the farmer's rights from the perspective of jurisprudential and legal principles to reach conclusions regarding their financial nature or priority right. Analyzing the farmer's rights and their application in the financial principles in jurisprudence and Iranian law determines that these are financial rights with similar effects. The current study intends to analyze this subject with the library and descriptive-analytical approaches.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Farmer's Rights
  • agriculture
  • karafe
  • root right
  • financial theory
دوره 3، شماره 8 - شماره پیاپی 8
سال سوم، شماره هشتم، بهار 1401
فروردین 1401
  • تاریخ دریافت: 06 فروردین 1401
  • تاریخ بازنگری: 17 خرداد 1401
  • تاریخ پذیرش: 22 خرداد 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 22 خرداد 1401