بررسی تطبیقی اجرت‌المثل ایام زوجیت در قانون مدنی با فقه اهل تسنن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، واحد سقز، دانشگاه آزاد اسلامی، سقز، ایران.

2 گروه حقوق خصوصی، دانشگاه پیام نور، ایران.

چکیده

یکی از حقوق ویژه که فقه و قانون برای زنان در نظر گرفته است، اجرت‌المثل ایام زوجیت است. فقهای مذاهب اسلامی، در بسیاری از کتب فقهی در اشکال و ابواب مختلف به طرح مسأله اجرت­المثل ایام زوجیت پرداخته و مبنای فقهی اجرت­المثل را بر قاعده احترام مال مسلم بنا نهاده­اند. بر این اساس، و به اقتباس از مبانی فقهی، این حق در قوانین ایران، از جمله در ماده 336 قانون مدنی و قانون حمایت از خانواده، سال 1391، گنجانده شده است؛ با این وجود، به دلیل عدم تبعیت کارشناسان از ضابطه‌ای روشن در تعیین اجرت­المثل، نظرات کارشناسی مختلف ارائه می‌شود که در نتیجه، به صدور آرایی متفاوت از دادگاهها منجر می‌شود. لذا برای کمک به رفع موانع و چالش‌های اجرای آن در قوانین، با توجه به این نکته که اجرت‌المثل ایام زوجیت در اصل یک بحث فقهی است، مطالعه تطبیقی مبانی اجرت‌المثل در فقه مدنی و فقه اهل سنت، برای کمک به رفع نواقص اجرای
آن ضروری به نظر می‌رسد. لذا تحقیق حاضر، بر اساس این فرض و با روش تحلیلی ـ توصیفی به مطالعه تطبیقی منابع فقه مدنی و فقه اهل سنت در این زمینه پرداخته است. تحقیق حاضر نشان می‌دهد؛ هر چند بابی مستقل در زمینه
اجرت­المثل و میزان حق­الزحمه کارهایی که شرعاً بر عهده زنان قرار نمی‌گیرد، در کتب و منابع فقهی وجود ندارد، اما می‌توان به برداشتی جامع و منطبق با شرایط جامعه، از منابع فقه مدنی و فقه اهل سنت، برای دست­یابی به ساختار مناسب برای تصویب و اجرای قوانین در این زمینه دست یافت.

کلیدواژه‌ها