حقوق سرمایه‌گذاری خارجی در قراردادهای تجاری بین‌المللی با نگاهی به قانون تجارت ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران.

چکیده

از دیرباز در همة کشورهای جهان، جذب سرمایه‌گذاری خارجی از حیاتی­ترین عواملی به شمار آمده که برتوسعة اقتصادی و آبادانی و ایجاد اشتغال مؤثر بوده است. جذب منابع مالی خارجی در انواع و اشکال گوناگون از اولویت­های غالب کشورهای جهان بوده و به یکی از پیش‌نیازهای دست‌یابی به اهداف توسعه­ای آن‌ها بدل شده است. در میان روش‌های مختلف تأمین مالی خارجی روش سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی یکی از کارامدترین روش­ها است. در کنار معایب و اشکال‌هایی که برای این روش وجود دارد، وجود آثار مثبت فراوان آن نظیر دسترسی به بازارهای صادراتی جدید، ارتقای سطح رقابت‌پذیری، انتقال دانش فنی و نوین مدیریتی به بنگاه میزبان و ایجاد امنیت اقتصادی، اصلاح نظام مدیریتی، تبادل تجربه‌های اقتصادی، تکنولوژی و فناوری جدید بر کسی پوشیده نیست. از‌این‌رو هدف از انجام این پژوهش بررسی حقوق سرمایه‌گذاری خارجی در قراردادهای تجاری بین‌المللی مطابق با حقوق تجارت ایران می­باشد. این نوشتار که براساس مطالعات کتابخانه‌ای انجام‌ گرفته است، از نوع پژوهش‌های توصیفی - تحلیلی است و در طی پژوهش در پی پاسخ به این سؤال اصلی هستیم که چگونه و با چه استانداردهایی می‌توان در قراردادهای تجاری بین‌المللی میان حقوق سرمایه‌گذار و کشور میزبان توازن برقرار کرد؟ از‌این‌رو نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از آن بود که نارسایی قوانین و مقررات تجارتی موجود در ایران، نپذیرفتن قوانین و قواعد حاکم بر تجارت بین‌الملل، تفاسیر متفاوت از برخی اصول قانون اساسی و وجود اختلاف عقیده ازجمله موانع سرمایه‌گذاری در قالب قراردادهای تجاری در کشور به‌حساب می‌آیند. همچنین عواملی مانند عدم عضویت ایران در مرکز بین‌المللی حل  اختلاف‌های ناشی از سرمایه‌گذاری خارجی، لزوم حل اختلاف میان دولت ایران و سرمایه‌گذار خارجی درخصوص تعهدهای دوسویه توسط دادگاه­های ایران، ابهام‌های موجود در متن قانون درخصوص ایرادهای داوری منجربه بی‌اعتمادی سرمایه‌گذاری خارجی و تأثیرگذاری سوء بر معامله‌ها و معاهده‌های بین‌المللی می‌شود. از‌این‌رو می‌توان با برطرف‌سازی چنین عواملی در قراردادهای تجاری بین‌المللی میان حقوق سرمایه‌گذار و کشور میزبان توازن ایجاد کرد.

کلیدواژه‌ها